sitemap contact terms

Greeklanguage seperatorEnglish (United Kingdom)Russianlanguage seperatorChinese

17.10.18
 > Το καστέλι του Πύργου

Ημεροβίγλι


Το Καστέλι του Σκάρου

Αν δεν ξέρει την ιστορία του Σκάρου ο επισκέπτης μπορεί να τον θεωρήσει ως άλλο ένα από τα εντυπωσιακά φυσικά «γλυπτά» της Σαντορίνης. Οταν, όμως, μάθει ότι σ' αυτό τον περιορισμένο χώρο, βρισκόταν άλλοτε ένα άπαρτο κάστρο με τα δημόσια και ιδιωτικά κτίσματα της πρωτεύουσας του νησιού, θα εντυπωσιαστεί.

article horizontal
Σκαρφαλώνοντας στα λιγοστά ερείπια του κάστρου, απολαμβάνει κανείς θέα 360 μοιρών σε όλη την Καλντέρα και το ηφαίστειο –ειδικά την ώρα του ηλιοβασιλέματος.
Η μόνη ακριβής εικόνα που υπάρχει για τον Σκάρο στο Ημεροβίγλι, είναι ένα σχέδιο με μολύβι του Thomas Hope το οποίο βρίσκεται στο μουσείο Μπενάκη, στην Αθήνα. Πάνω στον κωνικό βράχο διακρίνεται ο οχυρωματικός πυρήνας του οικισμού που συνδεόταν με το υπόλοιπο νησί μέσω μιας ξύλινης κινητής γέφυρας. Ηταν φτιαγμένος από πέτρα, είχε πυκνή δόμηση κι ένα οδικό δίκτυο που έμοιαζε με λαβύρινθο.
Στον Σκάρο υπήρχε το παλαιότερο κάστρο (Επάνω Κάστρο ή Ρόκα) και το μεταγενέστερο κάτω κάστρο που υπέφερε από την πτώση των βράχων. Το παλαιότερο κάστρο κτίστηκε στα Υστερα βυζαντινά χρόνια, από τον Ενετό Ιάκωβο Μπαρότσι, στον οποίο παραχωρήθηκε η Σαντορίνη το 1207. Ο ίδιος και οι ευγενείς του το χρησιμοποιούσαν ως έδρα και κατοικία. 
Το 1480 η Σαντορίνη δόθηκε ως προίκα στον Δομίνικο Πιζάνι, γιο του Δούκα της Κρήτης, για το γάμο του με την κόρη του δούκα της Νάξου. Όταν εκείνος παρέλαβε τα κλειδιά, στον πύργο του κάτω κάστρου ήρθαν όλες οι επώνυμες οικογένειες της Σαντορίνης για να δώσουν πίστη στον νέο αφέντη.
Το 1642 παραχωρήθηκε με έγγραφο έκταση μέσα στο κάστρο για το κτίσιμο επισκοπικής κατοικίας με τις πέτρες του παλιού κάστρου. Μέσα στο Καστέλι κατοικούσαν έποικοι Λατίνοι, Καθολικοί και, αργότερα, Ορθόδοξοι. Υπήρχε το διοικητήριο, οι κατοικίες των αρχόντων, ο καθεδρικός ναός, εκκλησίες και μοναστήρια. Εδώ ιδρύθηκε και η μονή του Αγίου Νικολάου από την οικογένεια Γκύζη.
Το Καστέλι του Σκάρου δεν αλώθηκε ποτέ από Τούρκους, ή πειρατές, σε όλη την διάρκεια της Ενετικής κυριαρχίας. Υπέστη σοβαρές ζημιές από την έκρηξη του 1650 του υποθαλάσσιου ηφαιστείου του Κουλούμπου. Ετσι σήμερα σώζονται μόνο κάποια ερείπια. Η εγκατάλειψή του άρχισε στις αρχές του 17ου αιώνα και ολοκληρώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες του 18ου, όταν οι κάτοικοι από τον Σκάρο και από άλλα κάστρα του νησιού εγκαταστάθηκαν στα Φηρά. Μάλιστα, κατά την αποχώρηση τους, αφαιρούσαν υλικά με σκοπό να τα χρησιμοποιήσουν για την κατασκευή των νέων τους σπιτιών.
Η βασική αιτία που ο Σκάρος ερήμωσε ήταν ότι οι άνθρωποι ασφυκτιούσαν πλέον στον περιορισμένο χώρο και φοβόντουσαν τις συνεχείς κατολισθήσεις. Επίσης, το ότι είχε πλέον εκλείψει ο κίνδυνος των πειρατικών επιδρομών.

Ημεροβίγλι οικισμός - Σκάρος
Ημεροβίγλι οικισμός - Σκάρος

view