sitemap contact terms

Greeklanguage seperatorEnglish (United Kingdom)Russianlanguage seperatorChinese

07.12.19
 > ΓΕΝΙΚΑ > Ιστορία

Ημεροβίγλι


Ιστορία

Σύμφωνα με έγγραφα του Πολιτειακού Αρχείου της Καθολικής Επισκοπής Θήρας, οικιστικός ιστός υπήρχε στην περιοχή από τα τέλη του 16ου αι. Οπως φαίνεται, έρχονταν στο σημείο αυτό αρχικά όσοι άνθρωποι εγκατέλειπαν το Καστέλι του Σκάρου.
Η αρχιτέκτονας και πολεοδόμος Δρ Δώρα Μονιούδη-Γαβαλά * δίνει ενδιαφέροντα στοιχεία για τον οικισμό που αναπτύχθηκε επάνω στον κεντρικό άξονα που ακολουθούσε την κορυφογραμμή της Καλντέρας και είχε γραμμική γεωμετρική μορφή. Από τον κεντρικό άξονα ένα περίπλοκο σύστημα στενών μονοπατιών που ακολουθούσε τις φυσικές κλίσεις του εδάφους, αποτελούσε το δίκτυο κυκλοφορίας.

Πριν από τον σεισμό του 1956 στο χωριό δέσποζε η εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου (Παναγία Μαλτέζα), κτισμένη στο τέλος του 19ου αιώνα. Ηταν βασισμένη σε βυζαντινά πρότυπα. Το 19ο αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου συνυπήρχαν στο Ημεροβίγλι οι κατοικίες της λαϊκής αρχιτεκτονικής με κάποια αρχοντικά και αυτή η συνύπαρξη δημιουργούσε ένα αρμονικό σύνολο.
Ο σεισμός του 1956 κατέστρεψε σπίτια και ναούς όπως της Παναγίας Μαλτέζας, της Παναγίας Ξεπορτιανής, του Σταυρού, του Αγίου Αντωνίου του Νέου και άλλους. Η μονή του Αγίου Νικολάου που είχε μεταφερθεί εδώ το 1816 από το κάστρο του Σκάρου, επισκευάστηκε. Από το 1970 και μετά οι κάτοικοι ξαναγύρισαν και αναστήλωσαν σπίτια, πολλά από τα οποία έχουν πλέον μετατραπεί σε πολυτελή ξενοδοχεία και σουίτες.

Η μονή του Αγίου Νικολάου
Ο αρχικός ναός του Αγίου Νικολάου ήταν κτισμένος μέσα στο Καστέλι του Σκάρου και ανήκε στην οικογένεια Γκύζη (ή Γύζη). Το 1651, την ημέρα της γιορτής του Αγίου, αποφάσισαν να μετατρέψουν τον ναό σε γυναικεία μονή, η οποία ως τότε δεν υπήρχε στο νησί. Το 1674 έγινε Πατριαρχική-Σταυροπηγιακή. Μοναχές εγκαταστάθηκαν στο κτίριο και η μονή λειτούργησε κανονικά μέχρι το 1815. Μετά την απομάκρυνση και των τελευταίων κατοίκων από τον Σκάρο, οι μοναχές την εγκατέλειψαν. Η νέα μονή ιδρύθηκε μετά από άδεια του Πατριάρχη το 1816 στη θέση που βρίσκεται σήμερα, ανάμεσα στο Ημεροβίγλι και το Φηροστεφάνι. Το καθολικό της ήταν τρισυπόστατο. Το ένα παρεκκλήσι ήταν αφιερωμένο στον Αγιο Παντελεήμονα και το άλλο στη Ζωοδόχο Πηγή. Το κεντρικό, του Αγίου Νικολάου, διακοσμήθηκε με ξυλόγλυπτο τέμπλο, δωρεά της οικογένειας Γκύζη. Οι μοναχές φρόντισαν για τη μεταφορά των εικόνων και των άλλων εκκλησιαστικών αντικειμένων από την παλιά στη νέα μονή. Το 1834, όταν με βασιλικό διάταγμα διαλύθηκαν οι ιδιωτικές μονές ή όσες είχαν λιγότερους από 6 μοναχούς και η περιουσία τους περιήλθε στο κράτος, η μονή του Αγίου Νικολάου έχοντας 18 μοναχές δεν διαλύθηκε, παραμένοντας η μόνη γυναικεία μονή στο Αιγαίο.
Το 1834 ακόμη και τα 40 κελιά που είχε δεν ήταν αρκετά για να στεγάσουν τις όλο και περισσότερες μοναχές, οι οποίες συνέχισαν να υφαίνουν βαμβακερά υφάσματα, όπως και στην παλιά μονή του Σκάρου. Το 1849 σταμάτησε να είναι ιδιωτική, αλλά συνέχισε να διατηρείται σε καλή κατάσταση. Το 1888 είχε 6 μοναχές. Στο σεισμό του 1956 έπαθε κάποιες ζημιές, όχι όμως ιδιαίτερα σημαντικές. Τα 32 κελιά που διατηρήθηκαν στα νεότερα χρόνια, είναι κτισμένα σε σχήμα Π. Τα πανηγύρια που γίνονται εδώ είναι στη γιορτή του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Παντελεήμονα, της Ζωοδόχου Πηγής.

Ημεροβίγλι οικισμός - Ιστορία
Ημεροβίγλι οικισμός - Ιστορία

social Twitter YouTube Facebook


 

Μεγάλος χάρτης

0A ammoudi eleftherakis1

view