sitemap contact terms

Greeklanguage seperatorEnglish (United Kingdom)Russianlanguage seperatorChinese

23.11.17
 > ΓΕΝΙΚΑ > Ναυτιλία

Η ναυτιλία


Στην οικονομική ανάπτυξη που υπήρξε τον 18ο και 19ο αιώνα στο νησί η ναυτιλία συνέβαλλε ουσιαστικά - κάτι που οφείλετο στην πάταξη της πειρατείας, στις καλές τιμές των προϊόντων που παρήγαγε, στις θηραϊκές παροικίες που ευημερούσαν και στην ύπαρξη της ιστιοφόρου ναυτιλίας, με έδρα τη Θήρα. Τον 18ο αιώνα σημαντικός αριθμός πλοίων έπλεε στο Αιγαίο μεταφέροντας εμπορεύματα. Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι δικό της πλοίο διέθετε τότε η μονή του Προφήτη Ηλία!
Χάρη στα ιστιοφόρα πλοία μεταφέρονταν περίπου 7.000 τόνοι από το κρασί που παρήγαγε το νησί. Οι ιδιοκτήτες τους ήταν συνήθως οι κυβερνήτες, αλλά και έμποροι. Πουλούσαν τα κρασιά στη Ρωσία για να αγοράσουν σιτάρι το οποίο μεταπωλούσαν στην Τεργέστη και στη Μασσαλία. Από εκεί αγόραζαν άλλα εμπορεύματα που τα μεταπωλούσαν στα Μεσογειακά λιμάνια και στην Ελλάδα.
Το 1842 η Θήρα διέθετε περί τα 150 πλοία, μεγάλα και μικρά –τα οποία όσον αφορά την κατασκευή τους ήταν από τα καλύτερα.
Χάρη στην ανεπτυγμένη ναυτιλία και το εμπόριο είχαν δουλειά τουλάχιστον 1.500 άνθρωποι και ζούσαν τις οικογένειές τους. Παρεπόμενο όλης αυτής της δραστηριότητας ήταν το κτίσιμο πολλών σπιτιών στο νησί, αλλά και εκκλησιών στις οποίες γίνονταν τάματα.
Τα περισσότερα σκαριά (γολέτες, σκούνες, μπρίκια, τρεχαντήρια, δρόμωνες κ.α.) ανήκαν στους εφοπλιστές της Οίας, οι οποίοι πρωτοστατούσαν στον τομέα αυτόν. Η ναυτιλιακή δραστηριότητα στο Αμμούδι και την Αρμένη ήταν πρωτοφανής.
Με την εισαγωγή της ατμοκίνητης ναυτιλίας, οι Θηραίοι εφοπλιστές δεν κατάφεραν να συνεργαστούν μεταξύ τους ώστε να περάσουν εγκαίρως στη νέα εποχή (κάτι που έγινε σε άλλα νησιά της Ελλάδας). Σ' αυτήν στράφηκαν τελικά μετά τον Α' παγκόσμιο πόλεμο, αλλά αυτός όσο και ο Β' παγκόσμιος πόλεμος κατάφεραν καίρια πλήγματα στην εμπορική ναυτιλία της Θήρας. Η ναυτική παράδοση εξακολούθησε να υπάρχει και τον 20ο αιώνα, όχι όμως με τα μεγέθη των δυο προηγούμενων αιώνων.
Πληροφορίες για υλικό για τη ναυτική ιστορία του νησιού θα βρείτε στο Ναυτικό μουσείο Οίας.


INFO

  • Από τα μέσα του 18ου αιώνα και μετά η Σαντορίνη έγινε μαζί με άλλα νησιά της Ελλάδας -όπως ήταν οι Σπέτσες, τα Ψαρά, η Υδρα, η Μύκονος, η Χιος- φυτώριο «αειναυτών» από τους οποίους προήλθαν οι καραβοκύρηδες των χρόνων της Επανάστασης του 1821. Το 1856 στον πίνακα των εμπορικών πλοίων που συντάχθηκε από τον Ιωάννη Μ. Δραγούμη αναφέρονται 69 πλοία νηολογημένα στο λιμάνι της Σαντορίνης. Ανάμεσα στους πλοιοκτήτες ξεχωρίζουν τα ονόματα των Νομικού, Αλαφούζου, Καρρά, Λαγκαδά, Βαρβαρήγου, Πλατή, Συρίγου, Σορώτου, Ζάννου, Γαβρίλη, Δαρζέντα κ.α.
  • Μετά τον Α' παγκόσμιο πόλεμο διακεκριμένοι πλοιοκτήτες υπήρξαν οι Πέτρος Νομικός με συνεχιστές τους Μάρκο Π. Νομικό και Ευάγγελο Π. Νομικό και ο Λουκάς Ν. Νομικός από την Οία, με τους επιγόνους του Νικόλαο και Δημήτριο. Μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο σημαντική είναι η παρουσία του Αριστείδη Αλαφούζου από την Οία. Οι εφοπλιστές συνέβαλλαν στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου στον τόπο τους και με κοινωφελή έργα ή ευεργεσίες.


Πηγές:
Νικολάου Ψύχα/δικηγόρου «Θηραϊκή Ναυτιλία», από το βιβλίο «Σαντορίνη», του Μιχαήλ Δανέζη/1971. Διευθυντής Εκδοσης Εμμ. Α. Λιγνός.
«Σαντορίνη Κοινωνία και Χώρος, 15ος-20ος αιώνας», της Δρος Δώρας Μονιούδη-Γαβαλά/Εκδοση του Ιδρύματος Μπελλώνια.

Ναυτιλία
Ναυτιλία

social Twitter YouTube Facebook


 

Μεγάλος χάρτης

view