sitemap contact terms

Greeklanguage seperatorEnglish (United Kingdom)Russianlanguage seperatorChinese

14.12.19

Οία


Ιστορία

Το κάστρο ή Γουλάς του Αγίου Νικολάου (η σημερινή Οία, ή Επάνω Μεριά όπως λεγόταν) κτίστηκε στο ΒΔ άκρο του νησιού. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου που έδωσε το όνομά της στον οικισμό, χρονολογείται στον 15ο ή 16ο αιώνα και ήταν υπόσκαφη.

article horizontal
Αργότερα στο κέντρο της οχυρωμένης συνοικίας δέσποζε ο Μητροπολιτικός ναός της Παναγίας του Ακαθίστου Υμνου, ή Πλατσανής. Από το 1480 θεωρείται ότι υπήρχε εδώ αμυντικός πυρήνας και οι άρχοντές του ήταν οι Νταρτζέντα (Dargenta), εκλατινισμένοι Ελληνες που καυχιόντουσαν ότι κατάγονταν από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ρωμανό Αργυρό. Εμειναν κυρίαρχοι της Πάνω Μεριάς μέχρι το 1577.
Το 1579 το Δουκάτο του Αιγαίου πέρασε στα χέρια των Οθωμανών. Η Πάνω Μεριά, όπως και όλο το νησί, έγινε υποτελής τους επί 250 χρόνια. Τότε άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την Επάνω Μεριά, καθώς οι επιδρομές των πειρατών συνεχίζονταν, ο πληθυσμός λιγόστευε και το κάστρο δεν μπορούσε να προστατέψει τους κατοίκους.
Το 1650 έγινε η έκρηξη του υποθαλάσσιου ηφαιστείου του Κουλούμπου, στη ΒΑ πλευρά της Οίας. Η ηφαιστειακή αυτή δραστηριότητα διήρκεσε 2 μήνες. Συνοδεύτηκε από σεισμούς και εκτινάξεις ηφαιστειακής τέφρας, κρότους και βροντές που ακούγονταν ως τη Χιο και τα Δαρδανέλια.

Τα χρόνια της ευημερίας
Η Πάνω Μεριά άρχισε να αναπτύσσεται και πάλι από το 1850. Ως επαρχία του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, στηρίχθηκε στη ναυτιλία και στο διαμετακομιστικό εμπόριο με τη Ρωσία, την Αλεξάνδρεια και όλες τις χώρες της Α. Μεσογείου. Την έλεγαν «χωριό των καπεταναίων», αφού οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν καπετάνιοι και ναυτικοί. Το 1890 είχε γύρω στους 2.500 κατοίκους, 130 πλοία, καρνάγιο στον όρμο της Αρμένης, 13 ενορίες, τράπεζα, τελωνείο, βιοτεχνίες κ.α. Επίσης, είχε ανεπτυγμένη γεωργία.
Με το πέρασμα του χρόνου διάφοροι παράγοντες –όπως η εμφάνιση της ατμοκίνητης ναυτιλίας, το κλείσιμο της μικρής βιομηχανίας που λειτουργούσε εκεί, οι σεισμοί του 1925 και του 1956– οδήγησαν τον οικισμό σε παρακμή.
Ο σεισμός του 1956 έπληξε βαριά την Οία και ολόκληρα τμήματα υποχώρησαν προς τον γκρεμό παρασύροντας κτίσματα. Οι ναοί της Παναγίας Πλατσανής και του Αγίου Γεωργίου καταστράφηκαν πλήρως. Οι κάτοικοι έφυγαν για να εγκατασταθούν στον Πειραιά, στη Δραπετσώνα, στο Λαύριο κι έτσι η Οία ερήμωσε.
Την τότε εικόνα της δύσκολα θα τη συνδυάσετε με αυτήν που αντικρίζετε σήμερα!
Οι κάτοικοι άρχισαν να επιστρέφουν και ο οικισμός να αναπτύσσεται ξανά από τη δεκαετία του 1980. Σε αυτό συνέβαλε σημαντικά ο ΕΟΤ (Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού) ο οποίος μεταξύ 1976-1991 αναστήλωσε 60 παραδοσιακά κτίσματα στο κέντρο της Οίας, στον Περίβολα και στο Αμμούδι, ώστε να μετατραπούν σε ξενώνες.


INFO

Πληροφορίες για την εποχή της ακμής της ναυτιλίας στην Οία και οπτικό υλικό θα βρείτε στο Ναυτικό μουσείο του οικισμού.

*Στοιχεία έχουμε αντλήσει από το βιβλίο της Καδιώς Κολύμβα (Σιγάλα) για την Οία/Εκδοση της Κοινότητας Οίας Σαντορίνης.

Οία οικισμός - Ιστορία
Οία οικισμός - Ιστορία

SANTORINI VIDEO

SANTORINI VIDEO

Έτος Γαστρονομίας 2013


view