sitemap contact terms

Greeklanguage seperatorEnglish (United Kingdom)Russianlanguage seperatorChinese

06.12.19
 > ΓΕΝΙΚΑ > Η Σαντορίνη στην τέχνη

Η Σαντορίνη στην τέχνη


Είπαν...Εγραψαν...

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
Θαλασσόξυπνημένη, αγέρωχη
Όρθωσες ένα στήθος βράχου
Κατάστιχτου απ' την έμπνευση της όστριας,
Για να χαράξει εκεί τα σπλάχνα της η οδύνη
Για να χαράξει εκεί τα σπλάχνα της η ελπίδα
Με φωτιά με λάβα με καπνούς
Με λόγια που προσηλυτίζουν το άπειρο
Γέννησες τη φωνή της ημέρας...

... Βγήκες από τα σωθικά βροντής
ανατριχιάζοντας μες στα μετανιωμένα σύννεφα...
(Προσανατολισμοί)

Κι όμως, το ίδιο αυτό φως, το αστραφτοβόλο, το καταιγιστικό, το επίμονο, που αναιρεί την Ελλάδα μες στα μεσημέρια, την αποκαθιστά πάλι το ηλιοβασίλεμα κάτω από τα φαντασμαγορικά πυροτεχνήματα του δειλινού...
(Τα Μικρά Εψιλον)


ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
Τ' αλάτι, ο ήλιος, το νερό, κατατρώνε λίγο λίγο τα σπίτια. Μια μέρα, εκεί που στέκονταν παράθυρα και άνθρωποι, μένουν οι μουσκεμένες πέτρες κι ένα άγαλμα με πρόσωπο στο χώμα. Οι πόρτες, μόνες, ταξιδεύουν στη θάλασσα, δύσκαμπτες, ασυνήθιστες, αδέξιες...
(Χτυπήματα, Μαρτυρίες Α)


ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ
Βρεθήκαμε γυμνοί πάνω στην αλαφρόπετρα
Κοιτάζοντας τ' αναδυόμενα νησιά
Κοιτάζοντας τα κόκκινα νησιά να βυθίζουν
Στον ύπνο τους, στον ύπνο μας...
... Βουλιάζουν τα νησιά σκουριά και στάχτη


ΗΛΙΑΣ ΒΕΝΕΖΗΣ
Βαδίζουμε προς το Μεροβίγλι, μέρα φθινοπωρινή, πνιγμένη στο φως. Τα άσπρα καμπαναριά των ξωκλησιών, γραμμή εξαίσια, αρμονία, γράφονται πλάι στους γυμνούς, ρημαγμένους ανεμόμυλους. Σκέπτομαι το σοφό ένστικτο, την αρμονία αυτή που άνθισε πρώτα μες στην καρδιά των απλοϊκών μαστόρων του νησιού για να γίνει έπειτα, περασμένη από γενιά σε γενιά, παράδοση και παρακαταθήκη. Πόσο όλα στα κτίσματα τους είναι μες στα μέτρα του ανθρώπου. Υπόταξε εδώ το ανθρώπινο ένστικτο τη φύση, την άγρια μορφή που της έδωσε το ηφαίστειο, ο καταποντισμός του μισού νησιού στο βυθό. Το ένστικτο δεν ακολουθούσε τη φύση, δεν πήρε τίποτα από το κολοσσιαίο και απ' το άγριο. Ακολούθησε κι εδώ η τέχνη του ανθρώπου τον ελληνικό νόμο, υπόταξε τις δυνάμεις, δίδαξε το μέτρο και την αρμονία.


Ι . Μ . ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Είναι απίστευτο, πόση καλοσύνη, πόση Γαλήνη υπάρχει στα χώματα τη Σαντορίνης, του νησιού που έχει πλάσει κι εξουσιάζει η οργή των δαιμόνων... Η Σαντορίνη ανήκει στις ιδιομορφίες, στις ιδιοτροπίες, στα παράδοξα της ελληνικής γης. Είναι ένας άλλος κόσμος. Με το δικό του ρυθμό, με το δικό του νόημα. Ένας κόσμος, που περισσότερο από πολλούς άλλους ελληνικούς κόσμους, ζει πάντα με την αγωνία του απευκταίου.
Τα άλλα νησιά των Κυκλάδων, λίγο ως πολύ, έχουν ύφος της ειρηνικής ζωής, είναι πλασμένα με λυρική διάθεση. Τη Σαντορίνη την έχει πλάσει το πνεύμα της τραγωδίας, ένα πολύ παράμερο και οργισμένο πνεύμα. Είναι μακρινό και παράμερο και μοναχικό Νησί, είναι στις Κυκλάδες. Ένας ασκητής, από εκείνους τους αληθινούς, ακέριους που αγαπούσαν με πάθος τη μοναξιά που έφερνε σιμά στο πνεύμα του Θεού, περ' απ' τους ανθρώπους κι από των ανθρώπων τα πάθη.


ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ-ΓΚΙΚΑΣ
Το τάνυσμα των γραμμών που μοιάζουν με Χορδή δοξαριού, με τροχιά σαΐτας, μέσ' από τεντωμένα παραλληλόγραμμα, κύβους, κυλίνδρους, τρούλους, καμπύλες, ανεπαίσθητα διαθλασμένες ευθείες, που το σύνολο τους διαρθρώνει μια σύνθεση από τόσο δραματική ένταση που ισορροπεί μόνο χάρις σε κάποιο θαύμα.
Εδώ σαν να διαφεντεύεται μάλλον η σύγχισις παρά να επιβάλλεται κάποιος νόμος στο χάος. Σκέψου πως τούτο το παρθένο επίτευγμα της αρχιτεκτονικής είναι δημιούργημα αγνώστων μαστόρων.


ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ
... Αντικρίζοντας τον αμφίβιο γίγαντα του ηφαιστείου της, αγναντεύοντας την πελώρια στεφάνη της καλδέρας της, ψηλαφώντας τη μαύρη άμμο και τις υπόλευκες άσπες,
έχεις την αίσθηση πως ζεις τη γένεση του κόσμου...

... Δίμορφη και πανέμορφη, άγρια και οικεία, η Σαντορίνη είναι και μένει μαγική –νεράιδα, που σε θαμπώνει και σε τρυφερεύει, και σε κρατάει αιχμάλωτο για πάντα με τα γητέματά της...


ΣΠΥΡΟΣ ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΣ
Φανταστήκατε ποτέ πως ο μαύρος και φλογερός θρόνος του Διαβόλου βρίσκεται σε ένα ελληνικό νησί;
Αμα θα τον αντικρίσετε θα το πιστέψετε.
«Νησί του διαβόλου» ονόμαζαν τη Σαντορίνη οι ταξιδιώτες του παλιού καιρού, σαν περνούσαν με τις φρεγάτες και τις γαλέρες τους από τον εξωτικό της κόλπο.
Και σήμερα ακόμη, σαν φτάσει κανείς με το βαπόρι στον απύθμενο κόλπο της Σαντορίνης, με το τρομερό θέαμα που αντικρίζει, δικαιολογεί τη μεσαιωνική ονομασία.
Πραγματικά, μονάχα ο Διάβολος θα μπορούσε να στήσει το θρόνο του στο κολασμένο εκείνο περιβάλλον.


ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ
... Πουθενά αλλού δεν είχα την ευκαιρία να δω τον κόσμο από τόσο ψηλά σε σμίκρυνση. Τα βαπόρια ήταν σαν τα παιχνίδια μου, οι άνθρωποι δεν ξεπερνούσαν τον ένα πόντο...Η Σαντορίνη περιγελούσε την πραγματικότητα, αποκάλυπτε πόσο λίγο βάρος είχε...

Σαντορίνη στην τέχνη - Είπαν έγραψαν
Σαντορίνη στην τέχνη - Είπαν έγραψαν

social Twitter YouTube Facebook


 

Μεγάλος χάρτης

0A ammoudi eleftherakis1

view